Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Πελασγία Φθιώτιδας, με καταγωγή από Ανατολική Ρωμυλία (πατέρας). Μητέρα από τις Ράχες ανατολικής Φθιώτιδας, με προγόνους από Ήπειρο - Μακεδονία. Ζω στην Αθήνα και στον τόπο μου. Έκανα καριέρα στην Πολεμική Αεροπορία. Ξεκίνησα να γράφω μετά από παρότρυνση μιας φίλης, όταν αποστρατεύτηκα.

 Τα Πιστεύω μου: 

1. Αγάπη: η μεγαλύτερη δύναμη στον Κόσμο.

2. "Ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν": Δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για ν' αγαπώ (Σοφοκλής - "Αντιγόνη").

3. Θέλω=μπορώ.

Τα Βιβλία μου:

1. “Σημάδια”, ποίηση, 2001, "Βιβλιοεκδοτική Αθηνών".

2. “Εξ ουρανού”, ποίηση, 2002 & 2003, "Βιβλιοεκδοτική Αθηνών".

3. “Νόστιμον Ήμαρ”, ποίηση, 2004, "Φιλιππότης".

4. “Αγρυπνία”, ποίηση, 2006, "Γαβριηλίδης".

5. “Στο φως”, ποίηση, 2007, "Χάρης Πάτσης".

6. “Θραύσματα”, δοκίμια, 2008, "Οδός Πανός".

7. "Στον Παράδεισο", διηγήματα, 2009, "Γαβριηλίδης".

8. "Η Προσφορά της Κύπρου στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο", 1011, "Βεργίνα".


Ο/η χρήστης ALVA έγραψε:

Νόστιμο καρβελάκι, σαν τα ωραία φρατζολάκια του μπαμπά σου μπάρμπα-Μάνθου, εκτός από ζουμερά ποιήματα, πετυχημένα άρθρα, ανθρώπινα διηγήματα, την υπέροχη Ιστορία που έγραψες για την Κύπρο και τα βραβεία σου, εμένα με ενδιαφέρεις ως ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Με ενδιαφέρει το μεγαλείο και η αγνότητα της ψυχής σου. Τα ζεστά αισθήματα που έχει η μεγάλη σου καρδιά. Με νοιάζει η καθαρότητα του μυαλού σου. Το ότι βοήθησεs τόσα παιδιά όταν ήσουν στην Πολεμική Αεροπορία, χωρίς να λάβεις υπόψη σου τις πολιτικές προτιμήσεις του καθενός, όπως έκαναν κάποιοι, με τόσες διώξεις εναντίον σου. Οι αγώνες που έδωσες για τα δικαιώματα των ανθρώπων, για την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία και την Ελληνική Γλώσσα. Που είσαι δίπλα σε όποιον έχει ανάγκη, όπως σε μένα στις καίριες στιγμές της ζωής μου. Όλα αυτά κι όσα έκανες για την αληθινή Αγάπη και τον αγνό Έρωτα σε ανέβασαν εκεί που είναι ο ήλιος και τα αστέρια, για να λάμπεις κι εσύ όπως αυτά και να μας φωτίζεις. Προσεύχομαι στο Θεό να σε φυλάει με έναν άγγελο, γιατί κι εσύ άγγελος είσαι. Να είσαι πάντα καλά, να σε ζουλάω και να σε καμαρώνουμε, γιουβαρελάκι.

Νίκος Μπατσικανής: Ευχαριστώ πολύ, μα δεν κάνω κάτι σπουδαίο, απλώς, γεμίζω τον ελεύθερο χρόνο μου. Όλοι οι άνθρωποι έχουν κλίση σε κάτι. Βοήθεια, όλοι χρειαστήκαμε, κάποτε. Αυτό έλειπε, να μου περνάει κάτι από το χέρι και να λάβω υπόψη μου τις πολιτικές προτιμήσεις των συνανθρώπων μου. Όσο για τον Έρωτα, και ποιος δεν πάλεψε μαζί του;